prof. Janusz Stanisław Trzciński
Strona główna > Nasz Uniwersytet > Doktorzy Honoris Causa > prof. Janusz Stanisław Trzciński

prof. Janusz Stanisław Trzciński

Strona główna > Nasz Uniwersytet > Doktorzy Honoris Causa > prof. Janusz Stanisław Trzciński

 prof. Janusz Stanisław Trzciński

Janusz Stanisław Trzciński
Prof. Janusz Stanisław Trzciński urodził się 1 lipca 1942 r. w Kuńkowcach k. Przemyśla. W latach 1960-1965 studiował prawo na Uniwersytecie Wrocławskim, w klimacie jaki tworzyli jeszcze wtedy profesorowie wywodzący się ze Lwowa. Doktorat uzyskał w 1970 r., habilitację w 1978 r., profesurę tytularną w 1986 r. a stanowisko profesora zwyczajnego w 1995 r. Prace naukowe Profesora poświęcone, uznawanej za trudną i kontrowersyjną, teorii państwa i organów państwowych zyskały uznanie nauki polskiej i środkowo-europejskiej.

O wartości i trwałości Jego dorobku świadczy to, że w nowych warunkach ustrojowych także kolejne pokolenia konstytucjonalistów nie tylko nie zakwestionowały wyłożonych w nim poglądów, ale też nie podjęły się zadania przewartościowania podstawowych tez tego dorobku. Prof. Trzciński miał przy tym rzadką okazję skonfrontowania swoich studiów z praktyką i wykorzystania swej wiedzy z pożytkiem dla kraju.

Nie do przecenienia pozostaje wkład Profesora w dzieło transformacji ustrojowej kraju i w budowę prawnych podstaw demokratycznej państwowości polskiej. Zakres udziału i rodzaj intelektualnego i politycznego wkładu Profesora w to dzieło zawsze pozostawał w związku z pełnionymi przez Niego funkcjami publicznymi. Wkład ten polegał na aktywnym współudziale w kształtowaniu demokratycznych rozwiązań prawnych i na instytucjonalnym wpływie na kształtowanie warunków i kultury prawnej w procesach stosowania prawa zwłaszcza Trybunału Konstytucyjnego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy tu wskazać, że J. Trzciński był: posłem na Sejm X kad.(1989-1991), sędzią i Wiceprezesem TK (1993-2001), członkiem (1985-1987) a następnie przewodniczącym Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów (2002-2004) oraz aktualnie jest sędzią i Prezesem NSA (od 2004 r.).

Jako nauczyciel akademicki dwukrotnie był Dziekanem Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego (1987-1993), jest członkiem towarzystw naukowych i prestiżowych stowarzyszeń prawniczych w kraju i za granicą, zasiadał w Komitecie Nauk Prawnych PAN, w latach 2006-2008 sprawował prestiżową funkcję Przewodniczącego Stowarzyszenia Rad Stanu i Sądów Administracyjnych Unii Europejskiej, był członkiem delegacji polskiej uczestniczącym w pracach Konwentu wypracowującego projekt Traktatu ustanawiającego Konstytucje dla Europy. Nie do przeceniania pozostaje rozległy, naukowy udział Profesora w działalności edytorskiej.

Profesor był wielokrotnie odznaczany i honorowany za swą pracę. Do najważniejszych wyróżnień należy zaliczyć Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Honorowe Obywatelstwo Jego rodzinnej miejscowości Nowej Rudy na Dolnym Śląsku przyznane w 2009 r. oraz ofiarowaną w 2007 r. przez konstytucjonalistów z kraju i z zagranicy, obszerną Księgę Jubileuszową pt. "Ratio est anima legis".