Prof. Marian Michniewicz - laureat wyróżnienia "Convallaria Copernicana" w 2005 r.

Profesor Marian Michniewicz - fizjolog roślin, emerytowany profesor
Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu - urodził się 5 grudnia 1922
w Wilnie w rodzinie urzędnika kolejowego. Maturę uzyskał w maju 1940. Jesienią
tego samego roku, rozpoczął studia biologiczne na uniwersytecie wileńskim.
Po zajęciu Wilna przez Niemców został w roku 1942 jako Polak usunięty z
uczelni, i pracował na kolei w charakterze robotnika fizycznego. W roku
1943 wstąpił do Armii Krajowej, a od stycznia 1944 walczył z Niemcami jako
partyzant III Wileńskiej Brygady AK "Szczerbiec". Po zajęciu Wilna przez
bolszewików, chcąc uniknąć aresztowania przez NKWD wstąpił jesienią 1944
do Ludowego Wojska Polskiego. Zdemobilizowany jesienią 1945 kontynuował
przerwane studia biologiczne na Uniwersytecie M. Curie Skłodowskiej w Lublinie.
W roku 1948 uzyskał stopień magistra filozofii w zakresie botaniki, a w
1951 doktorat nauk matematyczno-przyrodniczych. W 1964 uzyskał tytuł profesora
nadzwyczajnego, a w 1971 profesora zwyczajnego.
Pracę zawodową rozpoczął w roku 1946 jeszcze w czasie studiów, jako
zastępca asystenta w Katedrze Fizjologii Roślin UMCS w Lublinie. W roku
1953 objął kierownictwo Katedry Fizjologii Roślin UMK w Toruniu, gdzie
pracował do przejścia na emeryturę (1991). W latach 1956-1958 był prodziekanem,
a w okresie 1958-1961 dziekanem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi, od roku
1969 do 1978 pierwszym dyrektorem i organizatorem Instytutu Biologii. Jest
członkiem licznych towarzystw naukowych w tym honorowym członkiem Polskiego
Towarzystwa Botanicznego oraz członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu.
Od 1971 roku jest członkiem korespondentem PAN został wybrany w roku 1971,
a członkiem rzeczywistym został w 1986 roku.
Dorobek naukowy prof. Michniewicza obejmuje około 150 publikacji, w
tym 115 prac oryginalnych. Dotyczą one głównie fizjologii wzrostu i rozwoju
roślin ze szczególnym uwzględnieniem roli czynnika hormonalnego. Do dorobku
naukowego zaliczyć należy również współautorstwo szeregu pozycji książkowych:
"Outline of Physiology of Scott Pine" - 1976, "Fusarium, Mycotoxins, Taxonorny
and Pathogenicity" - 1989, "Biologia sosny zwyczajnej" - 1993. W latach
1963-1979, w ramach czterech pięcioletnich grantów Ministerstwa Rolnictwa
USA, prof. Michniewicz prowadził badania w Stanach Zjednoczonych, które
dotyczyły głównie roli czynnika hormonalnego we wzroście i rozwoju drzew
leśnych, zwłaszcza sosny.
Efektem działalności dydaktycznej prof. Michniewicza było promotorstwo
229 prac magisterskich, 12 doktorskich oraz współautorstwo podręcznika
akademickiego p.t. "Fizjologia roślin", 1977 i 1984. Za działalność naukową
i dydaktyczną otrzymał szereg nagród, wyróżnień i odznaczeń m.in. Medal
Komisji Edukacji Narodowej (1978), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
(1985), oraz odznaczenia wojenne.