Studenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika są równoprawnymi członkami wspólnoty akademickiej, która poszukuje prawdy i upowszechnia postawy twórcze oraz troszczy się o wartości duchowe.

1. Student ma prawo oczekiwać od Uniwersytetu nowoczesnej wiedzy. Podstawową powinnością studenta jest rzetelne studiowanie i przygotowywanie się do życia we współczesnym świecie.

Studia - najpiękniejszy okres w życiu człowieka - to zarazem przygotowanie do pełnienia roli zawodowej, zamknięcie procesu dojrzewania do podjęcia poważnych zadań w życiu osobistym, zawodowym i publicznym. Stosunek do nauki, podobnie jak do powinności społecznych i obywatelskich, stanowi o dojrzałości i wywiera wpływ na wszystkie płaszczyzny dalszego rozwoju człowieka.

2. Prawem studenta jest możliwie pełny dostęp do zasobów wiedzy i innych dóbr kultury zgromadzonych w Uniwersytecie. Dobra te student powinien otaczać szczególnym szacunkiem.

Do dóbr kultury należy zarówno utrwalona w świadomości społecznej renoma Uniwersytetu, jak i zgromadzone w nim zasoby biblioteczne, archiwalne, aparatura, a także inne zobiektywizowane i zmaterializowane efekty pracy twórczej. Jakakolwiek forma niszczenia, uszkadzania lub przywłaszczania tych dóbr jest naganna i stanowi wyraz braku szacunku dla ich obecnych i przyszłych użytkowników.

3. Student ma prawo domagać się przestrzegania swych regulaminowych uprawnień. Powinnością studenta jest zarazem stosowanie się do regulaminów i przepisów obowiązujących w Uczelni.

Funkcjonowanie Uniwersytetu opiera się na prawie i przyjętych w jego ramach regulaminach. Poszanowanie tak ustalonych zasad postępowania jest ważnym składnikiem kultury prawnej. W stosunku studenta do obowiązującego porządku prawnego wyraża się jego szacunek dla Uniwersytetu. Publiczne dochodzenie swoich racji w sporze z Uczelnią szkodzi jej wizerunkowi, jeśli konflikt mógłby być rozwiązany w trybie postępowania regulaminowego.

4. Student ma prawo do szacunku dla własnej osoby. Postawę studenta powinno zarazem cechować poszanowanie każdego człowieka, niezależnie od jego pozycji w hierarchii akademickiej i społecznej.

Godność ludzka jest podstawową wartością moralną, źródłem wzajemnej życzliwości i szacunku. Uznanie tej wartości wyraża się w kulturze osobistej studenta, w jego zachowaniu na Uczelni, w miejscu zamieszkania, w klubach, urzędach, środkach masowej komunikacji i innych miejscach publicznych.

5. Wzajemne poszanowanie między studentami powinno być stałym elementem współżycia koleżeńskiego.

Koleżeństwo jest tradycyjną wartością akademicką. Wzajemna pomoc, rada, dzielenie się wiedzą, doświadczeniem i zasobami materialnymi są ważnymi składnikami etosu braci studenckiej. Tych wartości nie powinny przesłaniać ani zabiegi o wyższe lokaty czy stypendia, ani fałszywie pojęte koleżeństwo, które nie może być realizowane kosztem elementarnej sprawiedliwości.

6. Relacje między pracownikami i studentami powinny opierać się na poszanowaniu powszechnie akceptowanych zasad dobrego wychowania.

Szacunek dla pracy i czasu zarówno pracownika, jak i studenta stanowi ważną regułę harmonijnego współdziałania w społeczności akademickiej. Od studentów i pracowników oczekuje się punktualności, wypełniania zajęć przewidzianych planem, przestrzegania terminu dyżurów, a w przypadku obiektywnych trudności informowania o ich odwołaniu lub przełożeniu. Tolerancja dla spóźniania się i swobodnego wychodzenia studentów z sali wykładowej jest naruszeniem dobrych obyczajów akademickich, które nakazują stosowne przeproszenie i uprzedzenie o wyjściu, jeśli to konieczne. Niedopuszczalne jest przyjmowanie telefonów w trakcie zajęć i wychodzenie na rozmowę oraz komunikacja sms-owa. Wszelkie zachowania powodujące rozpraszanie uwagi prowadzącego zajęcia i słuchaczy świadczą o braku szacunku dla wykładowcy i są niekoleżeńskie. Na Uniwersytecie obowiązuje zasada załatwiania wszystkich spraw akademickich w stosownym miejscu (dziekanacie, gabinecie, sali wykładowej itp.).

7. Podstawową powinnością studenta jest rzetelne i uczciwe pod każdym względem wywiązywanie się z obowiązków wyznaczonych w podanym do wiadomości programie studiów i planie zajęć.

Ściąganie na egzaminach i kolokwiach, przedstawianie do zaliczenia prac nierzetelnych źródłowo lub warsztatowo, zakupionych lub przywłaszczonych prac cudzych, plagiatorstwo w pracach dyplomowych - są postępowaniem nieuczciwym i nagannym, zaprzeczającym istocie i celom kształcenia. Zwalczanie tych praktyk jest wspólnym zadaniem nauczycieli akademickich i studentów.

8. Student ma bezwzględne prawo do sprawiedliwej oceny swojej wiedzy i do równego traktowania. Nie powinien jednak nadużywać tego prawa, oskarżając bezpodstawnie pracowników o niesprawiedliwość lub inne niegodne zachowania.

Podstawą sprawiedliwej oceny wiedzy i postawy studenta są egzaminy i zaliczenia przeprowadzone zgodnie ze znanymi studentowi zasadami, kryteriami merytorycznymi (zakres materiału) oraz w ustalonych terminach. Student ma prawo do bycia traktowanym bez uprzedzeń, z równą dla wszystkich życzliwością. Nie jest jednak moralnie dopuszczalne nadużywanie regulaminu, zwolnień lekarskich, formułowanie pomówień wobec nauczycieli akademickich w celu uzyskania prawa do nienależnego egzaminu komisyjnego lub przywrócenia terminu. Student ma prawo wglądu do swoich prac egzaminacyjnych i zaliczeniowych, w szczególności ocenionych negatywnie. Jakiekolwiek związki rodzinne i osobiste nie powinny być eksponowane i nadużywane. Osobiste sympatie i antypatie płciowe, rasowe, narodowe oraz przekonania polityczne i światopoglądowe nie powinny być brane pod uwagę.

9. Powinnością studenta jest troska o zachowanie kultury osobistej i godnej obecności we wspólnocie akademickiej.

Należy stanowczo sprzeciwiać się przenikaniu na teren Uniwersytetu zachowań sprzecznych z zasadami dobrego wychowania. W szczególności kompromituje studentów wulgarny język. Szerokie otwarcie drzwi Uczelni dla młodzieży musi pociągać za sobą zwiększoną troskę o poszanowanie dla pracy, jaką w murach Uniwersytetu wykonuje się w ciszy i spokoju. Student w każdym miejscu reprezentuje swój studencki stan i swoją Uczelnię.

10. Powinnością studenta jest poszanowanie mienia uniwersyteckiego i publicznego.

Niszczenie mienia Uczelni: sal wykładowych i ćwiczeniowych, laboratoriów, domów akademickich i ich wyposażenia jest wyrazem braku szacunku dla materialnego dorobku Uczelni, który jest wspólnym warsztatem pracy. Student winien przejawiać troskę o techniczną sprawność i estetykę udostępnionych mu zasobów. Wszelkie przejawy wandalizmu wobec mienia rzeczowego i materialnych nośników twórczości duchowej nie mogą być tolerowane na Uniwersytecie, jako głęboko sprzeczne z etosem człowieka wykształconego.

Opracowanie: prof. UMK Ryszard Wiśniewski; współpraca: prof. Ryszard Łaszewski, prof. Włodzimierz Tyburski, studentka Wydziału Teologicznego Małgorzata Powiertowska, student Wydziału Prawa i Administracji Paweł Matlakiewicz; konsultacja językowa: dr hab. Bogdan Burdziej; nadzór: prorektor prof. Andrzej Radzimiński.

 strona do druku